题姚惜抱文稿应马通伯之属(拼音版)

赵熙 〔近代〕

yáobàowén稿gǎoyīngtōngzhīshǔ

zhào jìndài

jūnguānxuéshǒuyàn

shǒuchíyáoshìshūzhēngshīmìngzhuàn

zhǎnzhīshǔ稿gǎochūshūxuàn

érshūshēnwàishàn使shǐzhuǎn

wǎnqiánggōngbáoshǒuchàn

zàohòumiàochùzàijiàn

dàn怀huáizhùqiúxuàn

yǐnxíngzhǐshìxiāngliàn

shūyúněrchūyóuliàn

zhōngyánwàiyǒuqiàn

zhōngyuányùngānglíngránshàn

xiǎngjiànzàilǎo怀huáicuìmiàn

ruòwénshùguócháoshísānbiàn

fānggōnglǎonóngguìxīnjiàn

yáogōngnóngxuéjīngjiāzhíbiànfāngdiān

yǒuchǎnggèngyǒujīnlèizuǎn

zhǐhuīyángchùzhòngcáiliàn

cénggōngnóngguózhímínnóngzhàn

fēichánghàizuòzuòchūpiānjuǎn

zhāngsuīzàoshìyáocéngtǎn

yánmàoyánjiāwèijuàn

yǒuchùsuǒjiāolóngxiéléidiàn

yàoyòngxīnshǐjīnshènzhǐ线xiàn

lùndìngjuéwǎngrénduōxuàn

guānziyáozizhùliúchuán

píngshēngsuǒshīyǒuwànyánnéngbiàn

xiāoránshénníngjǐnyǎn

hánfāngyǒudàinǎisāoxuǎn

guǒshísāoxuǎnxiānjuàn

fāngzhīzhōngxíngzhěyòngkuángérshǒujuàn

míngmíngshuǐzhōngyuèshuǐduōjiàn

yuèzàishuǐshuǐyòuwèifēngshàn

guānréngāocáixuàn

稿gǎoshùběnníngfēishùpiàn

kuíjūnchuánbǎozhīxīnqiǎn

jīnjìnshífāngchūnyóuyàn

fēipéngjiùhuāshíjiàn

duìshūzhǎngkuìhuáshàn

dēngtīngrénshuōjiāyuàn

nǎijīnmóuqǐngjūnqiánjiàn

tóngchéngzàitiānxiàdàofēixiàn

tiānsàngwénjūnquánshàn

suìyáoshìshūxiǎoshījūnqiǎn

注:以上标红文字表示该字为多音字或者通假字等古今有多种发音的字,光标停留在标红文字上会显示剩余拼音。

赵熙

赵熙

赵熙(1867——1948),字尧生、号香宋,四川荣县人。蜀中五老七贤之一,世称“晚清第一词人”。他“工诗,善书,间亦作画。诗篇援笔立就,风调冠绝一时。偶撰戏词,传播妇孺之口”,蜀传有“家有赵翁书,斯人才不俗”之谚。光绪十八年(25岁)高中进士,殿试列二等,选翰林院庶吉士。次年,应保和殿大考,名列一等,授翰林院国史馆编修,转官监察御史。

►539篇诗文

评论

欢迎 发表评论:

请「登录」后评论!

还没有评论